1. Introductie

 

Goedemorgen allemaal, mijn naam is Daryl Jay Kyle en het is een eer om hier vanochtend te mogen staan. Ik ben 29 jaar, en ik ben opgegroeid in Hoogeveen. Na 8 jaar lang in Rotterdam te hebben gewoond, woon ik sinds 1.5 jaar weer bij mijn ouders in Hoogeveen. In mijn dagelijkse leven ben ik zanger, en schrijf, spreek en maak ik muziek over identiteit, seksualiteit en geloof vanuit het perspectief van een sextortion slachtoffer.

​

Dat is best een mond vol, maar wat dat allemaal inhoudt, daar ga ik deze ochtend uiteraard over spreken. Ik besef me dat we hiermee gevoelige thema’s bij langs gaan, zowel binnen als buiten kerkmuren. Daarom wil ik voorafgaand aan deze preek zeggen dat alles wat ik bespreek gehad over mijn eigen verhaal. Dit is niet iemand anders verhaal, niet jouw verhaal, niet zijn verhaal. Mijn verhaal gaat ook over seksuele geaardheid, maar ook dat gedeelte gaat puur over mij. Het zal geen preek zijn tegen homoseksualiteit, maar het zal het ook niet aanmoedigen. Mijn persoonlijke verhaal zweeft er ergens tussenin.
​

Deze preek is meer een persoonlijk verhaal, vanuit kwetsbare gebeurtenissen en intieme openbaringen. Daarmee benadruk ik nogmaals graag dat dit verhaal echt alleen over mij gaat, én dat dit verhaal daarmee niet voor iedereen hetzelfde geldt.​

​​

Dit verhaal is een persoonlijk onderzoek dat uiteindelijk gaat over de grote identiteitsvraag: Wie ben ik? 

​​

2. Identiteit​​

​

Voor diegenen die denken, kom nu maar door met je Bijbelteksten: die komen er aan. In de tweede helft van mijn preek. Al ben ik voorstander van preken die beginnen met een stuk uit de Bijbel en deze toepassen op ons dagelijks leven, werkt het toch bij deze preek iets anders. Hopelijk hou ik jullie hiermee op het puntje van jullie stoelen. 

 

We gaan het dus hebben over het veelzijdige onderwerp identiteit. Als je mij niet kent, zie je waarschijnlijk dat ik een niet-Nederlandse afkomst heb. Dat klopt, want wat betreft DNA zit er Indonesisch en Moluks bloed in mij. Maar ik ben erg 'Moluks' opgevoed, in een Nederlandse samenleving, inclusief onze bijkomstige traumatische geschiedenis.

 

Maar wat zegt dat uiteindelijk over wie ik ben? 

​

Opvoeding, cultuur en verleden maken een groot onderdeel uit van wie je wordt. Een van de dingen die ik mee heb gekregen is het niet makkelijk kunnen praten over de moeilijkere dingen in het leven. Dit had helaas de nodige gevolgen voor enkele interne problemen: ik kropte alles onbewust op en besprak niks thuis. Het uiten van gevoelens vinden de meeste Molukkers over het algemeen erg lastig, en dat heeft alles te maken met onze traumatische geschiedenis.​​

 

Al ben ik erg trots op mijn voorouders, onze geschiedenis en onze cultuur, uiteindelijk is het maar een gedeelte van wie ik ben. Want een ongeschreven cultuur en haar tradities zijn flexibeler dan een God die altijd hetzelfde was, is en zal blijven door de tijd heen. Daarnaast is cultuur iets dat je extern ontvangt, aanleert, misschien kloppend ‘voelt’, maar het is uiteindelijk niet iets dat vanuit jezelf naar buiten komt. 
 

Je zal het niet gek vinden dat ik de nature/nurture discussie mega interessant vind: Wat van wie jij bent is echt van jezelf (nature), en wat is aangeleerd gedrag (nurture)? Vaak gaat het dan over aangeleerd gedrag vanuit een cultuur, community of opvoeding, maar denk ook eens aan dingen die onbewust zijn voortgevloeid uit persoonlijk trauma uit het verleden.​ Daar straks meer over.

​​

We leven in een samenleving die bestaat uit subculturen. Deze noemen we ook wel communities. Eigenlijk zijn dat kleine groepen die ergens voor staan, en waar je bij kan horen. Tegenwoordig is er overal wel een community voor, maar passend bij mijn verhaal sta ik vandaag graag stil bij de LHBT-community. Maar denk ook eens aan communities als Black Lives Matter, studentenverenigingen, politieke partijen, eco-bewuste woongemeenschappen, en ook… kerken. Het is logisch dat deze bestaan: we hebben de drang als mens om ergens bij te willen horen. Zeker als ongelovige, als je niet weet dat je als mens bestemd bent om te horen bij de Schepper van hemel en aarde.

​

Al is er vaak niet veel mis met communities en is het prachtig hoe men steun vindt in elkaar binnen zo’n community, we zien ook dat sommige communities volledig de identiteit van de persoon kunnen bepalen. Binnen bepaalde communities kan het voorkomen dat een klein aspect van jouw identiteit overbelicht wordt, daarmee je volledige identiteit bepaalt, en dat je levenskeuzes erdoor worden beïnvloed. Net zoals er binnen de LHBT-community de seksuele geaardheid wordt benadrukt, worden binnen de kerk soms ook bepaalde aspecten van de identiteit benadrukt. Zowel de LHBT-community als de kerk kunnen daarmee een afgod worden. Beiden kunnen je afhouden van je ware identiteit in God.

​

Niet dat ik de LHBT-community en de kerk over één kam wil scheren. Maar binnen de kerk kijken, luisteren, en knikken mensen soms ja en amen over wat er wordt gesproken, terwijl er nog zoveel meer imperfecte bronnen zijn over geloof buiten onze imperfecte kerk. Je hoeft het niet eens te zijn met alles wat er wordt gezegd binnen bepaalde communities, ook niet met alles wat ik zeg tijdens deze preek, maar het mooie vind ik dat dat ook niet hoeft, maar dat we juist een voorbeeld mogen zijn naar de buitenwereld om in die onenigheid elkaar toch te kunnen vinden in Jezus. 
​

> Tussentijdse vraag: Welke aangeleerde gedragingen, gedachtes, levenskeuzes, of interesses zijn er in jouw leven die je afhouden van God?
 

3. Seksuele identiteit / Seksualiteit

 

​De titel van deze preek is “Meer dan mijn trauma”. Ik zou nog even terugkomen op persoonlijk trauma uit het verleden. Deze ochtend zou ik het in alle kwetsbaarheid ook nog graag met jullie willen hebben over trauma, want trauma kan veel invloed hebben op je identiteit, en welke keuzes je maakt. Zelf heb ik 2 trauma’s in mijn leven gehad die van grote invloed zijn geweest. Deze wil ik met jullie delen, omdat ik geloof dat ze een goed voorbeeld zijn van hoe het impact kan hebben op je identiteit. ​

​

Trauma 1

Mijn eerste trauma overkwam mij toen ik een jaar of 7 a 8 was. Dat was in de kleedkamers in het zwembad na het schoolzwemmen. We waren klaar met de les en in de kleedkamers werd ik gepest door een groep jongens die mij uitlachten omdat ik dikker was dan de rest en een kleine piemel zou hebben. Dat laatste klinkt als een gek detail, maar is cruciaal voor het verdere verloop van mijn verhaal. In mijn tienertijd kwam dit moment regelmatig op in mijn gedachten, maar ik drukte het onbewust altijd weg. Totdat ik, weliswaar 15 jaar later, met een psycholoog ging praten om dit te bespreken. 

 

Ik kwam erachter dat dit verdrietige moment in mijn leven ervoor heeft gezorgd dat ik in mijn tienertijd naar seksuele acceptatie van de man ben gaan zoeken. Gepest om mijn seksuele, lichamelijke kenmerken betekende voor mij een leegte in, en een zoektocht naar seksuele acceptatie van de man. Hier zie je heel duidelijk hoe trauma invloed kan hebben op je leven.

 

Ondanks de dagelijkse blootstelling aan pornografische beelden van mannen in mijn tienertijd, bleef ik romantisch dromen over meisjes. Dat voelde enerzijds heel vreemd, noch wist ik altijd dat dit een herinnering was van God over hoe hij mij gemaakt had, mijn identiteit.

​​

​Trauma 2

Het tweede trauma dat ik heb doorstaan is dat ik sextortion slachtoffer ben geworden. In het Engels vind ik het eigenlijk mooier verwoord, daar noemt men het: sextortion survivor (overwinnaar). En zo voelt het ook steeds meer, omdat ik helaas ook veel verhalen lees van mensen die dit is overkomen die er nu niet meer zijn. Ook voor hen doe ik deze preek, om er op die manier bewustwording over te creëren. 

​

Maar wat is sextortion nou eigenlijk? Sextortion is een ongewilde verspreiding van seksueel getint beeldmateriaal onder druk van bedreiging en chantage. 

​

Veel mensen vragen hoe dat moment voor mij was, nadat ik berichten had gelezen dat iemand een schermopname van mij had gemaakt en het dreigde online te zetten. Het leek alsof mijn leven op een zijden draadje boven een diep ravijn hing. Het enige wat je kan en wil doen is het contact blokkeren, wat zou betekenen dat mijn beelden online gezet zouden worden.

 

Maar je hebt op dat moment geen andere keus. En wat er daarna door je heen gaat is onbeschrijflijk. Je belt de politie vol schaamte wat er is gebeurd, en maakt tegelijkertijd al plannen in je hoofd wat je gaat zeggen als vrienden of familie beelden van je voorbij zien komen. Je hoofd en je lichaam vullen zich met schaamte, van wat als mijn werk hier achter komt.

 

Toch voelde ik mij extra gesteund door God, en in de loop van de tijd is mijn relatie met Hem ook alleen maar intiemer geworden. Ik ervoer veel moed om open kaart te spelen met mijn vrienden en familie. Maar om eerlijk te zijn had ik ook geen andere keus. Het sextortion moment heeft impact gehad op mijn identiteit, omdat het mij uiteindelijk heeft geforceerd om te leren praten over vervelende dingen die gebeuren in het leven. 

> Tussentijdse vraag: Zijn er onbesproken trauma’s in je leven die je nog bij God moet leggen of bespreken met anderen? Gebed + reflectie.
 

Daarbij kwam nog een andere vraag: de foto’s werden namelijk verspreid door een man. Ben je dan homo, Daryl? Bi? 

​

Na een intens zelfonderzoek met psychologen, vrienden en kerkleiders kan ik zeggen dat mijn eindconclusie is dat als ik een relatie aan zou gaan met een man, ik in mijn geval zou kiezen voor iets dat God niet van nature in mij heeft gelegd. Iets dat van nature geen onderdeel is van mijn identiteit.

​

En of ik geloof of God gevoelens van mij weg gaat nemen? Daar heb ik ook antwoord op gekregen. Hij heeft mij namelijk gezegd dit niet te gaan doen, omdat het een groter getuigenis is om te kiezen voor Hem, dan wanneer men mij op woord zou moeten geloven dat het weg is genomen. 

 

Dit alles heeft natuurlijk een grote impact op mijn leven vandaag de dag. Ben ik nu bijvoorbeeld bang dat mijn beelden weer online worden gezet? Om eerlijk te zijn valt deze angst mee, omdat ik nu nog beter weet hoe ik ermee moet omgaan, praktisch en emotioneel.

 

Een grotere angst is mijn toekomst: mijn toekomstige vrouw en eventuele kinderen. Is er een vrouw die mijn verhaal aan kan? Die mij begrijpt? En er voor mij en onze kinderen kan zijn? Wat als mijn kinderen iets van mij zien dat ze niet hoeven te zien? 

> Tussentijdse vraag: We hebben allemaal angsten. Zijn er angsten die we bij God mogen neerleggen? Zorgen over de toekomst? Angst voor wat mensen over je denken (want dat is schaamte)? Of misschien angst om het te gaan hebben over jouw persoonlijk trauma? Gebed + reflectiemoment.
 

4. Geloof

 

Enerzijds is er angst, anderzijds is er God. Hij heeft een goede toekomst voor mij. Daar geloof ik in. Dat is zijn belofte. ​En dat is ook het enige waar ik mijn hoop onvoorwaardelijk uit kan putten en mij voor eeuwig aan kan vasthouden. Want de steun van familie, vrienden en cultuur is krachtig, maar als zij wegvallen: wie of wat blijft er dan nog over?

​

En in hoeverre definiëren cultuur, opvoeding, geschiedenis, seksualiteit, trauma nou écht wie je bent? Nog steeds geloof ik dat ze maar gedeeltelijk iets zeggen over wie ik ben. Want ook mijn seksualiteit en trauma’s zijn zaken die flexibeler zijn dan een God die altijd hetzelfde is, was en zal blijven door de tijd heen. Je kan namelijk over je trauma’s heen groeien en weten hoe je ermee moet leven. En de ene dag valt mijn worsteling met seksualiteit zwaarder dan de andere. Maar God blijft altijd hetzelfde. 

​

We moeten daarom ook stoppen met vertrouwen op onze eigen wijsheid of ons hart. Laat staan dat we onze identiteit eruit putten, of levenskeuzes maken op basis daarvan! Dit staat ook haaks op wat de wereld constant predikt: als het goed voelt, dan is het goed. De Bijbel vertelt ons dat ook in Jeremia 17:9, en Spreuken 3:5-7. 

​

Iemand over wie ik het echt wil hebben vanochtend is het Bijbel figuur Simson. Misschien zijn de eerste associaties die je met Simson hebt, het gevecht met de leeuw of het niet mogen scheren van zijn haren. Maar vandaag wil ik het hebben over de zachte kant van deze stoere en sterke rechter, en de keuzes die hij naar zijn eigen gevoel en hart maakte in zijn liefdesleven.

​

Simson groeide op in een klein en zwak Israël, zo’n 1200 voor Jezus Christus. Militair en politiek omringd door de vijandige Kanaänitische en Filistijnse cultuur stond het zwak en viel zij maar al te vaak in verleiding om zich aan te passen of over te geven. Herkenbaar als het leven als christen?

​

Simson werd al voor zijn geboorte geroepen om Richter te worden. Een Richter is een term uit die tijd voor iemand die door God geroepen was om recht te spreken over Israël, en het te leiden naar bevrijding. Er waren veel rechters in die tijd nodig, omdat Israël vaak terug in verleiding viel. Laten we lezen uit Richteren.
 

• Richteren 14:1-3 / We zien hier dat Simson kiest voor een vrouw omdat hij haar leuk vind. Later lezen we dat zij hem verraadde.

• Richteren 16:1 / We zien hier dat Simson met een hoer naar bed ging. Hierdoor wisten de mannen uit de stad dat hij er was en diezelfde nacht werd hij aangevallen.

• Richteren 16:4-5 / We zien hier dat Simson verliefd werd op Delila, die hem uiteindelijk verraadde.

​​

Simson koos niet voor vrouwen, omdat God die voor hem gekozen had, maar omdat hij haar zelf wilde, uit eigen lust of liefde. En ook al is Simson geroepen door God, we zien in zijn hele leven heel weinig contact of overleg met God. Alle drie de vrouwen werkten uiteindelijk ook destructief. De laatste leidde zelfs tot zijn dood. 

​

Je zou kunnen zeggen dat Simson met deze vrouwen moest gaan, zodat Gods plan in zijn leven kon slagen. Maar ik zou eerder zeggen dat God Simson gebruikte ondanks dat hij zijn eigen gevoelens volgde. 

​

God gebruikt gewone mensen zoals jij en ik. Niet alleen mensen op een groot podium met duizenden volgers op social media, of heldhaftige mensen met een imposante getuigenis. We zijn geneigd om mensen op een podium of bijbelfiguren vaak als een soort superhelden te zien, terwijl ze, net zoals Simson, uiteindelijk simpele mensen zijn die keer op keer fouten maken. Ik geloof dat we moeten stoppen met het romantiseren van zogenaamde geloofshelden. “Wees zoals een Simson, David, Mozes of Abraham…” Nee, leef alstublieft niet naar hun daden…

​

…maar wel naar hun hart. God koos ieder persoon uit op hun hart. Dat betekent dat dat uiteindelijk het allerbelangrijkst is.

 

De enige Persoon uit de Bijbel naar Wie we moeten kijken als het gaat om daden is Jezus. Als je goed kijkt naar het verhaal van Simson, lijkt hij in sommige dingen op Jezus: een bijzondere geboorte, een roeping vanaf het begin om zijn volk te bevrijden. Je kan het zien als voortekenen van de uiteindelijke Bevrijder, Jezus. Dat geldt overigens ook voor andere bekende figuren uit het oude testament uit de bijbel. Zij zijn allemaal voorgangers van Jezus.

​

Maar tegelijk zie je iets pijnlijks. Simson volgt steeds zijn gevoel. Wat goed is in zijn ogen. Wat hij verlangt. Wat hij wil. En het brengt hem steeds verder weg van wie hij bedoeld was te zijn. Totdat het eindigt voor hem: verraden, gebroken, verblind en gevangen. 

​

Maar juist daar zie je het verschil. Want waar Simson zegt: “Dit voelt goed, dus ik ga ervoor”, zegt Jezus: “Niet Mijn wil, maar Uw wil.” Waar Simson leeft vanuit gevoel, leeft Jezus vanuit de waarheid van God. Waar Simson faalt in zijn identiteit, leeft Jezus volledig vanuit Zijn identiteit als Zoon van God.

​

En dan gebeurt met Jezus het onvoorstelbare: Hij was perfect en zonder fouten. Hij werd het perfecte lam dat geofferd kon worden om te sterven voor alles wat in ons en om ons heen kapot is gegaan. Voor onze gebroken identiteit. Gestorven voor alles wat niet bedoeld is zoals God het voor ogen had. Voor alles wat in ons vervormd is door pijn, schaamte, en door wat mensen tegen je hebben gezegd. Alles wat wij zijn gaan geloven over wie wij zijn. Jezus stierf ervoor aan het kruis.

​

Wij hoeven daardoor niet langer te leven vanuit wat wij voelen, maar vanuit wat God over ons spreekt. Wij mogen leven vanuit dezelfde gedachte zoals Jezus leefde, als een kind van God.

​

Maar wat is nou een kind van God zijn? Het mooie aan dit begrip vind ik is dat het bestaat uit drie onderdelen. En om af te sluiten wil ik deze drie heel graag nog met je bespreken.

 

Kind: Wees als een kind. De uitspraak kennen we allemaal. Dit staat voor het speelse, het nostalgische, het vrije, het vrolijke, en emotionele. Maar ook voor het onwetende, het onvolwassene. En vooral het niet trots zijn, en weten dat je nog niet alles kan en hoeft te begrijpen.

 

Van: Het woord van staat voor onderdeel zijn van of behoren tot. In het begin van deze preek hebben we het er al kort over gehad, maar we hebben allemaal het verlangen om ergens bij te horen. Waarom niet horen bij…

 

God: Horen bij degene die alles heeft gemaakt. Jouw al kende en jouw identiteit vastlegde toen je nog in de buik van je moeder zat. Die dwars door alle trauma heen, een perfecte vader voor jou wil zijn. Die er altijd voor je was, is en zal blijven.

 

Wil jij een kind van God worden?

​

5. Uitnodiging/Bemoediging

​

Misschien heeft het verhaal van mijn leven of van Simson je geraakt. Misschien ben je gedoopt, heb je alle culturele handelingen verricht, en bid je elke dag, maar heb je nog nooit de bewuste keuze in je hart gemaakt om een kind van God te worden.

​

Vandaag is jouw dag.

​

> Laten we samen bidden: 

Lieve vader in de hemel,

​

Bedankt voor wie u was, bent en wil zijn in mijn leven. Vandaag kom ik tot u. Ik wil u vergeving vragen voor alles in mijn leven dat mij heeft afgehouden van u. Misschien begrijp ik het nog niet volledig, maar ik accepteer  dat Jezus voor mij aan het kruis is gestorven voor al mijn zonden.

​

Ik open mijn hart voor u en uw heilige Geest. Was mijn schoon maak mij rein.

 

Ik leg mijn leven in uw hand.

 

Amen.